Συμβουλές

Είναι κοινό μυστικό πως η θέση οδήγησης αποτελεί το Α και το Ω για τον σωστό χειρισμό του αυτοκινήτου.

Πέρα από τη ρύθμιση των καθρεπτών και της ορατότητας, η βέλτιστη τοποθέτηση του σώματος στο κάθισμα παίζει πρωτεύοντα ρόλο στον τρόπο που αντιλαμβάνεται ο οδηγός το περιβάλλον γύρω του.

Δεν είναι τυχαίο πως στους αγώνες ταχύτητας, οι ομάδες φτιάχνουν τα καθίσματα με βάση τα ακριβή μέτρα των οδηγών.

Οι κοινοί θνητοί μπορεί να μην απασχολούμαστε με οριακά φρεναρίσματα και υψηλά πλευρικά φορτία στις στροφές, ωστόσο το τρίπτυχο πλάτη-μέση-αυχένας δεν είναι να το παίρνουμε ελαφρά τη καρδία-ειδικά κατά την πολύωρη οδήγηση.

Ας πάμε να δούμε λοιπόν ορισμένα λάθη που κάνουμε όταν οδηγούμε το αυτοκίνητο, πόσο μοιραία μπορεί να αποβούν και πώς μπορούμε να τα διορθώσουμε.

Κάθομαι όπως στην πολυθρόνα του σπιτιού

Λόγω της πολύωρης συμβίωσης, το αυτοκίνητο για αρκετούς αποτελεί προέκταση του σπιτιού. Αυτό δε σημαίνει ότι και το κάθισμα πρέπει να είναι προέκταση του καναπέ του σαλονιού.

Η στάση σαν να καθόμαστε στην πολυθρόνα, με τραβηγμένη πίσω την πλάτη και με μεγάλη απόσταση από το τιμόνι, είναι ακατάλληλη γιατί μας κρατάει χαλαρούς, συνεπώς σε μία δύσκολη κατάσταση δεν θα είμαστε το ίδιο άμεσοι στις αντιδράσεις μας.

Ταυτόχρονα η συγκεκριμένη θέση οδήγησης μειώνει την ορατότητα και αυξάνει την σωματική κούραση σε πολύωρα ταξίδια. Η λάθος θέση οδήγησης μπορεί να είναι υπεύθυνη για πόνους στη μέση ή ακόμη και για αυχενικό σύνδρομο.

Το ένα χέρι ξεκουράζεται στον επιλογέα

Ακόμη μία συνηθισμένη λάθος πρακτική είναι να ξεκουράζουμε το δεξί μας χέρι πάνω στον επιλογέα ταχυτήτων. Ακόμη και όταν δεν είναι ανάγκη να αλλάξουμε σχέση, αφαιρούμαστε και το χέρι αντί να βρίσκεται στο τιμόνι κρατάει το λεβιέ.

Το σωστό είναι να έχουμε και τα δύο χέρια στο τιμόνι και μάλιστα να μην είναι τεντωμένα αλλά να ακουμπάνε με άνεση. Δοκιμαστικά, μπορούμε να δούμε πριν ξεκινήσουμε εάν φθάνουμε να αγγίξουμε τους καρπούς μας στο επάνω μέρος του τιμονιού.

Με αυτό τον τρόπο στρίβουμε το όχημα έχοντας τον απόλυτο έλεγχο και σε μία απρόβλεπτη κατάσταση μπορούμε να λειτουργήσουμε καλύτερα και με ταχύτερα αντανακλαστικά.

Δεν φτάνω καλά τα πετάλια

Μπορεί να νιώθουμε πιο άνετοι με το κάθισμα να είναι τραβηγμένο πιο πίσω από ότι πρέπει, στην πραγματικότητα όμως πρέπει να ελέγξουμε πρώτα εάν είμαστε σε θέση να πατήσουμε ολόκληρο το πεντάλ του συμπλέκτη σε όλο το βάθος.

Μάλιστα, ακόμη και με βυθισμένο το πεντάλ του συμπλέκτη, θα πρέπει να μην είναι εντελώς τεντωμένο το πόδι μας σαν να προσπαθούμε να το φθάσουμε, αλλά να είναι ακόμη λίγο λυγισμένο έχοντας περιθώριο κίνησης και αφήνοντας το σώμα στη θέση που πρέπει να είναι.

Η κακή αυτή συνήθεια, εκτός του ότι μπορεί να προκαλέσει πρόβλημα στο σύστημα του συμπλέκτη, επηρεάζει σημαντικά τις αντιδράσεις μας και προκαλεί κόπωση, μια και κάνουμε κάθε φορά παραπάνω προσπάθεια σε μία κίνηση που μπορεί να γίνει μηχανικά εκατοντάδες φορές κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής.

Το πόδι ακουμπάει μόνιμα στο πεντάλ του συμπλέκτη

Ένα ακόμη λάθος που κάνουμε συχνά είναι όταν κατά τη διάρκεια της οδήγησης χρησιμοποιούμε το πεντάλ του συμπλέκτη σαν… ακουμπιστήρι. Το πόδι μας, αμέσως μετά την αλλαγή της σχέσης πρέπει να φεύγει από το πεντάλ και να μένει στην άκρη, τόσο γιατί ακόμη και το μικρό άγγιγμα μπορεί να αποδειχθεί επιβλαβές για τον συμπλέκτη, όσο κυρίως γιατί αυξάνουμε χωρίς λόγο το χρόνο άμεσου φρεναρίσματος.

Ασυναίσθητα, το αριστερό πόδι πρώτα θα βυθίσει το συμπλέκτη και μετά το δεξί θα πατήσει το φρένο, όπως γίνεται και σε μία απλή ακινητοποίηση. Έτσι, όμως, χάνουμε κάποιο μικρό αλλά πολύτιμο χρόνο σε ένα φρενάρισμα έκτακτης ανάγκης, καθώς η μόνη κίνηση που μας ενδιαφέρει είναι το φρενάρισμα και όχι ο συμπλέκτης.

Ογκώδες μπουφάν και αντικείμενα στις τσέπες

Το χειμώνα είναι φυσικό να φοράμε ένα χοντρό μπουφάν για το κρύο. Δεν χρειάζεται όμως να το φοράμε κατά τη διάρκεια της οδήγησης, καθώς ο μεγάλος του όγκος επιβραδύνει την ευελιξία μας, ενώ δημιουργεί και μία επιπλέον απόσταση ανάμεσα στη ζώνη ασφαλείας και το σώμα.

Παράλληλα, οι τσέπες του μπουφάν είναι πιθανό να φιλοξενούν αντικείμενα όπως το κινητό τηλέφωνο ή κλειδιά που θα μας τραυματίσουν σε περίπτωση που έχουμε απότομο φρενάρισμα και ισχυρή επαφή της ζώνης ασφαλείας με το σώμα.

Τι πρέπει να κάνω

Ακολουθώντας τα παρακάτω 6 βήματα η οδήγηση μπορεί γίνει πιο ξεκούραστη από ποτέ!

Βήμα 1: Η σωστή απόσταση από το τιμόνι

Ο πιο εύκολος τρόπος να βρεις την σωστή απόσταση είναι τα χέρια. Οι αγκώνες ελαφρά λυγισμένοι και η γωνία πήχη-δικεφάλου στις 90 μοίρες ή ελαφρά παραπάνω. Κατ’αυτό τον τρόπο αναλαμβάνουν το στρίψιμο οι καρποί με τους πήχεις, αποφορτίζοντας τους ώμους και κατά συνέπεια την πλάτη.

Τα πόδια επίσης θα πρέπει να βρίσκονται στην σωστή απόσταση, προκειμένου να μην ταλαιπωρούν τη μέση και τους ραχιαίους. Μπούσουλας το αριστερό, το οποίο θα πρέπει να τερματίζει το πεντάλ του συμπλέκτη χωρίς να τεντώνει.

Βασικότατη είναι και η θέση των χεριών στο τιμόνι, η οποία οφείλει να αντικατοπτρίζει τους δείκτες του ρολογιού στις 9 και τέταρτο. Σε περίπτωση που πιάνεις το τιμόνι χαμηλά ακουμπώντας τα χέρια στα πόδια, έχε υπόψιν πως αντανακλαστικά “ξεκολλάει” η πλάτη σου από το κάθισμα.

Βήμα 2: Η πλάτη να εφάπτεται στο κάθισμα

Θα σου έχει τύχει να οδηγείς, κάποια στιγμή να νιώθεις την πλάτη σου να “ανοίγει” και να κάνεις πίσω ακουμπώντας στο κάθισμα, διερωτώμενος “γιατί δεν οδηγούσα έτσι από την αρχή;”.

Σύνηθες φαινόμενο για το σώμα να γέρνει προς τα μπροστά, ειδικά αν χέρια και πόδια δεν ακολουθούν το Βήμα 1.

Για τον λόγο αυτό, όταν ρυθμίζουμε το κάθισμα ξεκινάμε από την πλάτη και την σωστή εφαρμογή της στο κάθισμα. Εφόσον τηρείται αυτή η συνθήκη, η ορθή τοποθέτηση χεριών και ποδιών παίρνει τον δρόμο της αυτόματα.

Μην ξεχνάς: η πλάτη του καθίσματος δεν θα πρέπει να είναι ούτε ξαπλωτή, ούτε “διπλωμένη”.

Βήμα 3: Ρύθμισε σωστά την πλάτη του καθίσματος

Όπως είπαμε και στην αρχή, οι ακρότητες επιφέρουν πόνους. Το κάθισμα του αυτοκινήτου δεν είναι lazy boy πολυθρόνα, αλλά ούτε και καρέκλα θρανίου.

Η καλύτερη βάση για την εύρεση της ιδανικής θέσης οδήγησης είναι η ρύθμιση της πλάτης εντελώς κάθετα. Θα νιώσεις άβολα, ωστόσο αποτελεί την αρχή της ανακούφισης.

Από την κάθετη θέση, ρυθμίζουμε το κάθισμα μέχρι να βρούμε την θέση που πληροί τις δύο ανωτέρω προϋποθέσεις. Αφού τα καταφέρουμε, βρισκόμαστε 3 βήματα πιο κοντά στο ιδεατό πίσω από το τιμόνι.

Βήμα 4: Ρύθμισε το ύψος του καθίσματος

Όπως με την πλάτη, ρυθμίζουμε το έδρανο στην πλέον άβολη θέση: τέρμα κάτω. Η θέση των ποδιών θυμίζει κάθισμα σε πεζούλι.

Από εκεί, ανασηκώνουμε έως ότου φέρουμε τα πόδια σχεδόν παράλληλα με το έδρανο και σε ορθή ή ελαφρώς αμβλεία περιεχόμενη γωνία στα γόνατα.

Αντιστοίχως με την πλάτη, οι υπερβολές στο βάθος και το ύψος ελλοχεύουν κινδύνους.

Πολύ χαμηλά προκαλείται κύρτωση του κορμού, με αποτέλεσμα να πιέζεται η μέση. Πολύ ψηλά “κρέμονται” τα πόδια, προκαλώντας μούδιασμα στους γλουτούς και “μυρμήγκιασμα” στους τετρακέφαλους και τις γάμπες. Όλα αυτά από μια λανθασμένη ρύθμιση στο ύψος τους καθίσματος.

Βήμα 5: Ρύθμισε σωστά το προσκέφαλο

Το κεφάλι οδηγεί, το σώμα ακολουθεί. Πάγια αρχή λειτουργίας του ανθρώπινου σώματος, με πλήρη εφαρμογή στη θέση οδήγησης.

Το προσκέφαλο είναι πολύ εύκολο να παραλειφθεί. Μέχρι να κουνήσεις το κεφάλι σου και να νιώσεις το χαρακτηριστικό “κρακ-κρουκ” του σβέρκου κατά το ξέπιασμα.

Όταν το κεφάλι δεν ακουμπάει στο προσκέφαλο όλο το βάρος πέφτει στον αυχένα, ο οποίος το μεταφέρει στους δελτοειδείς και αυτοί στην πλάτη. Μια ωραία αλυσίδα δυσφορίας.

Το προσκέφαλο είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεται ακριβώς πίσω από το κεφάλι μας και για λόγους ασφαλείας. Σε μια σύγκρουση, θα συγκρατήσει το κεφάλι μειώνοντας τις πιθανότητες να συμβούν τα χειρότερα. Το ίδιο ισχύει για όλους τους επιβάτες, ακόμα και στις πίσω θέσεις!

Με το χέρι μας ελέγχουμε το ανώτερο σημείο της κεφαλής να βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το αντίστοιχο του προσκεφάλου. Όπως μετράγαμε το ύψος στην παιδική μας ηλικία. Κατόπιν, ακουμπάμε το κεφάλι μας και κοιτάμε μπροστά.

Αν το οπτικό μας πεδίο καλύπτει πλήρως τον δρόμο με τα μάτια σε ευθεία γραμμή, έχουμε βρει το ιδανικό σημείο.

Αν χρειάζεται να κατεβάσουμε το βλέμμα ή να γείρουμε το κεφάλι προς τα εμπρός, το προσκέφαλο χρειάζεται περαιτέρω ψάξιμο για την σωστή θέση.

Βήμα 6: Η οσφυϊκή υποστήριξη

Αν είσαι παρατηρητικός, μπορείς να εντοπίσεις την συγκεκριμένη “πατέντα” σε πολλά ταξί.

Απολύτως αναμενόμενα όταν οδηγείς για 8 ή και παραπάνω ώρες επί μονίμου βάσεως, η μέση δεν θέλει πολύ για να παραδώσει πνεύμα. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για παλιό και ταλαιπωρημένο όχημα, η γέμιση του καθίσματος δεν προσφέρεται για μακρινούς προορισμούς.

Στα σύγχρονα αυτοκίνητα προβλέπεται μελέτη για την σωστή άρθρωση του σώματος στο κάθισμα, με προσοχή στην οσφυϊκή υποστήριξη.

Το ζήτημα είναι πως μία τέτοια ρυθμιζόμενη επιλογή, αποτελεί προνόμιο των ακριβότερων μοντέλων. Όπερ σημαίνει πως τα φιξ καθίσματα είναι σχεδιασμένα ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες διαφορετικών σωματότυπων, χωρίς τη δυνατότητα παρέμβασης.

Εδώ μπαίνουν στην εξίσωση οι πετσέτες και τα κατάλληλα μαξιλαράκια. Τα δεύτερα είναι σαφώς προτιμότερα, καθώς είναι σχεδιασμένα για αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Ωστόσο κοστίζουν παραπάνω και απαιτούν μια έρευνα αγοράς. Οι πετσέτες από την άλλη, μας περιμένουν σε συρτάρια και ντουλάπες.

Αφού επιλέξουμε την πετσέτα της αρεσκείας μας, την διπλώνουμε σε κυλινδρικό σχήμα και την τοποθετούμε στο ύψος της μέσης. Κατόπιν ελέγχουμε αν τηρούνται τα βήματα 1-5 και εφόσον κάτι τέτοιο ισχύει, βάζουμε μπροστά για μία -όσο το δυνατόν- πιο ξεκούραστη απόδραση με τον τετράτροχό μας.

Συνοψίζοντας

Το να κάθομαι σωστά στο κάθισμα του οδηγού δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να είμαι άνετος. Αντιθέτως, μέσα από μικρές συμβουλές, η μετακίνηση με το αυτοκίνητο θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο άνετη και ασφαλής.

  1. Αρχικά, όπως αναφέραμε και παραπάνω, θα πρέπει τα δύο χέρια να φθάνουν με άνεση το τιμόνι και να τα χρησιμοποιούμε και τα δύο κατά την οδήγηση
  2. Οι γλουτοί, η μέση και οι ώμοι θα πρέπει να ακουμπούν το κάθισμα
  3. Το κεφάλι θα πρέπει να έχει απόσταση 2,5 εκατοστών από το προσκέφαλο (πρόληψη αυχενικού συνδρόμου).
  4. Οι αγκώνες να έχουν κλίση ίση με γωνία 30-40 μοιρών
  5. Τα γόνατα να είναι λυγισμένα
  6. Συχνά διαλείμματα με μικρές ασκήσεις στα πολύωρα ταξίδια

Όσο βιαστικοί και να είμαστε, ένα μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο επιτάσσει μικρές στάσεις για τον οδηγό και τους επιβάτες. Σε αυτές τις στάσεις, καλό είναι να κάνουμε μικρές ασκήσεις-διατάσεις που θα μας βοηθήσουν στο να μείνει το σώμα ενεργό, αποφεύγοντας έτσι την πολύωρη αδράνεια.

Έτοιμος να Αγοράσεις το Επόμενό σου Αυτοκίνητο;

Η Spotawheel είναι δίπλα σου για να σε καθοδηγήσει σωστά σε όλες σου τις απορίες, είτε αφορούν την οδήγηση, είτε φυσικά την αγορά ενός μεταχειρισμένου αυτοκινήτου.

Στο site μας θα βρεις αυτοκίνητα ιδιωτών που έχουν επιλεχθεί με τα πιο αυστηρά κριτήρια της αγοράς. Αυτοκίνητα που θα βάζαμε μέσα την ίδια μας την οικογένεια.

Επίλεξε το αγαπημένο σου, μάθε τα πάντα μέσα από γραπτές αναφορές, φωτογραφίες, βίντεο και… καλοτάξιδο!

Βρες ένα Κορυφαίο Αυτοκίνητο με 5ετή Εγγύηση!

 

spotop
Spotawheel

Πως σου φάνηκε το άρθρο; Γράψε μου στα σχόλια πιο κάτω

Ένα σχόλιο

  1. Avatar Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Εξαιρετική δουλειά και το άρθρο σας μπράβο.

    Να το αποστείλετε σε όλους αυτούς που ονομάζουν το εαυτό τους “δάσκαλος οδήγησης” !!

Άσε το σχόλιο σου

Η διεύθυνση e-mail σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *